Een koopgoot! In Nijmegen?

Sinds de Marikenstraat bestaat zijn er onverlaten die over haar spreken als een “koopgoot”. Ik vind het een wal-ge-lijk woord sowieso. Het klinkt te commercieel, te hard, te naargeestig en te vies. Ik vraag me bovendien af wat er nou zoveel beter aan is dan gewoon, op zijn Nimweegs: Marikenstraat. We hoeven ons geen allures van een grote stad aan te meten. Dat heeft onze stad niet nodig.

“Waarom” vraagt u zich misschien af “maak je je toch zo sappel om zo’n woordje”. Het is niet zomaar een woordje, het is een belediging. Een belediging in de eerste plaats voor de stedenbouwkundigen en architecten die dit juweeltje hebben ontworpen. Weet je nog hoe het er eerst uitzag?

Gebouw Sociale Dienst. Precies hier ligt nu de Marikenstraat

Er is bij de aanleg van de Marikenstraat geen goot gegraven, maar het natuurlijke hoogteverschil (tussen Burchtstraat en Koningsplein) is benut om een woon- en winkelstraat op twee niveaus te maken.

Na de oorlog kon je geen rondje meer door de stad lopen. De Oude Stadsgracht kwam niet terug, de Nieuwstraat sloot niet lekker aan.

Het Mariënburg is lange tijd een kale vlakte gebleven en was later in de jaren 80 een staalkaart geworden van hoe je vooral niet moest bouwen. Zie het wangedrocht hierboven. Goed, het was de jaren van de crisis, een ergere dan de laatste.

Maar het was hier van een onbeschrijflijke lelijkheid; grauw, troosteloos rommelig, rafelig en leeg. Alleen achterkanten van winkels en 80’er jaren beton. Wat plantenbakken zonder planten en verder niets dan geparkeerde auto’s. Het geeft te denken dat er in het gemeentearchief nauwelijks foto’s van deze steenwoestijn zijn te vinden.

De Marikenstraat bracht leven in de brouwerij met winkels en woningen, en een mooi parkje waar het prima toeven is. De architectuur is verrassend en, maar dat blijft natuurlijk een kwestie van smaak, van een niet-alledaagse schoonheid. Heel iets anders dan ik me bij een goot voorstel.

En: je kunt weer een rondje door het centrum maken.

“Het is toch commercieel” zult u misschien zeggen. Ja, klopt. Maar het is veel meer dan dat. Het is een ontmoetingsplaats.

Het is óók een parkje, op de plek van de speelplaats van een school met prachtige kastanjes die, al meer dan een eeuw misschien getuige zijn van het wel en wee van de stad.

Dit parkje is de voormalige speelplaats van de kleuterschool die bij het bombardement op Nijmegen op 22 februari 1944 werd getroffen. Daarbij kwamen 24 kinderen en 8 zusters van het instituut Saint-Louis om. Het monumentje De Schommel en twee kastanjes die daar stonden herinneren daaraan. Nu je weet waarom dat parkje er is, kun je je misschien voorstellen dat ik vind dat “koopgoot” aan dit ensemble geen recht doet.


In zijn geslaagde opzet is de Marikenstraat méér dan een pleister op de wonde van een gehavende stad die kans zag zich van zijn zwaarste beproeving te herstellen.

Wat is er mis met ‘Marikenstraat’?

  • De beide foto’s zijn afkomstig uit het Regionaal Archief Nijmegen.
  • Dit artikel heb ik verwerkt in de pagina Marikenstraat op mijn website Welkom in Nijmegen. Lees daar ook meer over Mariken van Nieumeghen.

Inhoud
Stijl

2 antwoorden op “Een koopgoot! In Nijmegen?”

  1. Mooi pleidooi voor de Marike straat en omgeving, ik hoop
    dat veel (oud) stadgenoten achret deze “ode” van Hans zullen staan.

    Loek Busser. – oud Nijmegenaar.

Reacties zijn gesloten.