Een koopgoot! In Nijmegen?

Sinds de Marikenstraat bestaat zijn er onverlaten die over haar spreken als een “koopgoot”. Ik vind het een wal-ge-lijk woord sowieso. Het klinkt te commercieel, te hard, te naargeestig en te vies. Ik vraag me bovendien af wat er nou zoveel beter aan is dan gewoon, op zijn Nimweegs: Marikenstraat. We hoeven ons geen allures van een grote stad aan te meten. Dat heeft onze stad niet nodig.

“Waarom” vraagt u zich misschien af “maak je je toch zo sappel om zo’n woordje”. Het is niet zomaar een woordje, het is een belediging. Een belediging in de eerste plaats voor de stedenbouwkundigen en architecten die dit juweeltje hebben ontworpen. Weet je nog hoe het er eerst uitzag?

Gebouw Sociale Dienst. Precies hier ligt nu de Marikenstraat

Er is bij de aanleg van de Marikenstraat geen goot gegraven, maar het natuurlijke hoogteverschil (tussen Burchtstraat en Koningsplein) is benut om een woon- en winkelstraat op twee niveaus te maken.

Na de oorlog kon je geen rondje meer door de stad lopen. De Oude Stadsgracht kwam niet terug, de Nieuwstraat sloot niet lekker aan.

Het Mariënburg is lange tijd een kale vlakte gebleven en was later in de jaren 80 een staalkaart geworden van hoe je vooral niet moest bouwen. Zie het wangedrocht hierboven. Goed, het waren de jaren van de crisis, een ergere dan de laatste.

Maar het was hier van een onbeschrijflijke lelijkheid; grauw, troosteloos rommelig, rafelig en leeg. Alleen achterkanten van winkels en 80’er jaren beton. Wat plantenbakken zonder planten en verder niets dan geparkeerde auto’s. Het geeft te denken dat er in het gemeentearchief nauwelijks foto’s van deze steenwoestijn zijn te vinden.

De Marikenstraat bracht leven in de brouwerij met winkels en woningen, en een mooi parkje waar het prima toeven is. De architectuur is verrassend en, maar dat blijft natuurlijk een kwestie van smaak, van een niet-alledaagse schoonheid. Heel iets anders dan ik me bij een goot voorstel.

En: je kunt weer een rondje door het centrum maken.

“Het is toch commercieel” zult u misschien zeggen. Ja, klopt. Maar het is veel meer dan dat. Het is een ontmoetingsplaats.

Het is óók een parkje, op de plek van de speelplaats van een school met prachtige kastanjes die, al meer dan een eeuw misschien getuige zijn van het wel en wee van de stad.

Dit parkje is de voormalige speelplaats van de kleuterschool die bij het bombardement op Nijmegen op 22 februari 1944 werd getroffen. Daarbij kwamen 24 kinderen en 8 zusters van het instituut Saint-Louis om. Het monumentje De Schommel en twee kastanjes die daar stonden herinneren daaraan. Nu je weet waarom dat parkje er is, kun je je misschien voorstellen dat ik vind dat “koopgoot” aan dit ensemble geen recht doet.


In zijn geslaagde opzet is de Marikenstraat méér dan een pleister op de wonde van een gehavende stad die kans zag zich van zijn zwaarste beproeving te herstellen.

Wat is er mis met ‘Marikenstraat’?

  • De beide foto’s zijn afkomstig uit het Regionaal Archief Nijmegen.
  • Dit artikel heb ik verwerkt in de pagina Marikenstraat op mijn website Welkom in Nijmegen. Lees daar ook meer over Mariken van Nieumeghen.

De Bastei in Nijmegen

De Bastei, archeologie en natuur in Nijmegen

Een week na de druk bezochte opening van De Bastei ben ik terug gegaan om dit museum eens wat rustiger te bekijken. Rustig was het, wat geen wonder is bij een temperatuur van 29 graden, op zaterdagochtend, pas een half uur open en in een weekend dat er (zoals zo vaak) veel meer te doen is in de stad.

Mijn ervaringen

Ik werd vriendelijk ontvangen. De Museumkaart is hier geldig. Ook als “vriend” van De Bastei kun je ook gratis naar binnen.

In het entreegebouw  is een informatiecentrum en een ruime winkel van Staatsbosbeheer gevestigd (gratis toegang). Veel leuke en niet zo héél dure, uiteraard aan natuur gerelateerde spullen. “De Bastei in Nijmegen” verder lezen

Loop naar de Mookerheide

zandhagedis op de mookerhei
Zandhagedis

Loop naar de Mookerheide is meestal bedoeld als verwensing, maar zo zitten wij niet in elkaar. Wij geven je alleen een tip, een advies. Je mag er bovendien gerust met de fiets naar toe.

Wat is de Mookerheide en waarom zou je er naar toe gaan?

De Mookerheide (jazeker, met twee o’s en “de” aan het eind) is een bos- en heidegebied ten zuiden van Nijmegen en ten oosten van, jawel, Mook. Goed te bereiken vanuit de stad, vanaf Nijmegen Centraal zelfs goed te doen. Ook van NS station Cuijk kom je er, al wandelend (zie hierna).

Het enorme bosgebied ten zuiden van Nijmegen tot voorbij Mook was eeuwenlang één groot heidegebied dat in zijn geheel Mookerhei werd genoemd.

“Loop naar de Mookerheide” verder lezen

Het Eurovisie songfestival en de Vrede van Nijmegen

Rara, wat is het verband tussen Nijmegen, Nederland zo je wilt en het Eurovisie Songfestival?
Nog afgezien van de al dan niet geslaagde pogingen die ons land ondernam om in het songfestival bovenaan te eindigen, inniger dan je denkt.
De herkenningsmelodie van de Eurovisie en dus ook van het Eurovisie songfestival is de openingstune van het Te Deum, een compositie van Marc-Antoine Charpentier (1634-1704) hofcomponist aan het slot van de Franse koning. Het Te Deum, een juweeltje uit de Franse barok, schreef Marc-Antoine ter gelegenheid van de Vrede van Nijmegen. Goede kans dat het (misschien wel voor de eerste keer) werd uitgevoerd in een met buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders gevulde St. Stevenskerk.
De Eurovisie-tune heeft dus sterke banden met Nederland. Het is daarom wel jammer dat dat niet heeft geleid tot meer winnaars van het Eurovisiesongfestival (al kun je dat uit muzikaal oogpunt ook toejuichen).

Nog wat meer over de Vrede van Nijmegen

De Vrede van Nijmegen werd op 10 augustus 1678 in Nijmegen gesloten. De participanten waren de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën en Frankrijk. Deze vrede maakte nadat Willem III de Slag bij Kassel (1677) verloor een einde aan de wederzijdse vijandelijkheden.

De Vrede van Nijmegen betreft niet alléén een contract met Frankrijk. Ook verdragen met andere mogendheden behoorden erbij. Doordat Frankrijk en de Nederlandse Republiek vrede sloten, zagen ook Spanje en de Duitse keizer zich verplicht de Franse macht te erkennen. Deze verdragen zijn:

  • 10 augustus 1678: het al eerder genoemde verdrag tussen Frankrijk en de Republiek
  • 17 september 1678, tussen Frankrijk en Spanje
  • 5 februari 1679, tussen Frankrijk, Zweden en het Heilige Roomse Rijk.
  • 19 maart 1679, tussen Zweden en het Sticht Münster
  • 2 oktober 1679, tussen Zweden en de Nederlandse RepubliekDit lemma met dank aan Wikipedia